Trzy miesiące później Walter Reed się zmienił.
Jednostka integracji medyczno-wojskowej nazywała się teraz Vulkov. Protokoły ewoluowały. Mieszkańcy zyskiwali coraz większe zaufanie.
Przeszłość Eleny w końcu wyszła na jaw: żołnierze, których myślała, że poświęciła, złamali zasady, by ratować dzieci. Przybyli już ze zwolnieniami lekarskimi.
Ciężar, który dźwigała przez lata, pękł.
Zaproponowano mu stałą posadę. Potem misję narodową.
Zgodziła się.
Bo niektóre umiejętności nigdy nie blakną. Bo niektóre ręce muszą działać, gdy wszystko wydaje się stracone.
Elena Vulkov złożyła podanie do Walter Reed z niekompletnym CV.
Wyszła z przeniesieniem na traumatologię.
A dla niej dziewięć minut nie było końcem.
Tylko początkiem walki.
